www.SaeidZibakalam.ir
بسم الله الرحمن الرحیم

در واکنش به سخنان رئیس‌جمهور در دانشگاه شهید بهشتی و مصاحبه تلویزیونی وی، دکتر سعید زیباکلام عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه تهران نامه‌ای سرگشاده برای دکتر روحانی نوشت. بسم الله و بالله و فی سبیل الله و علی و مله رسول الله نامه‌ی سرگشاده به رئیس‌جمهوری اسلامی ایران جناب آقای دکتر حسن روحانی، ریاست […]




در واکنش به سخنان رئیس‌جمهور در دانشگاه شهید بهشتی و مصاحبه تلویزیونی وی، دکتر سعید زیباکلام عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه تهران نامه‌ای سرگشاده برای دکتر روحانی نوشت.

بسم الله و بالله و فی سبیل الله و علی و مله رسول الله
نامه‌ی سرگشاده به رئیس‌جمهوری اسلامی ایران
جناب آقای دکتر حسن روحانی، ریاست محترم جمهوری
با سلام و آرزوی عاقبت بخیری،
در سخنرانی اخیر خود خطاب به دانشگاهیان اظهار تألم کرده‌اید که «چرا دانشگاه خاموش است؟» و «چرا دانشگاهیان و اساتید ما سکوت می‌کنند؟» و «چرا فریاد نمی‌زنید؟ چرا وارد میدان نمی‌شوید؟».
ـ جناب آقای رئیس‌جمهور! آیا اساتید دانشگاهی از جریان مذاکرات که همواره توسط وزیر خارجه دولت جنابعالی بر محرمانه‌بودن آن اصرار و تأکید ویژه‌ای داشته‌اند کمترین اطلاعی دارند که بتوانند پس از ارزیابی آن‌ها به میدان آمده اعلام نظر کنند؟
ـ آیا با توجه به نامه‌ی جنابعالی به مقام معظم رهبری در صبح اول وقت بعد از توافقات گام اول، و به راه افتادن کارناوال تبریک‌گویی و پایکوبیِ بسیاری از رسانه‌ها از جمله رسانه‌ی ملی، به‌راستی شما انتظار دارید اساتید دانشگاهی بی‌هیچ خوف و هراسی به ارزیابی صادقانه توافقنامه‌ی ژنو بپردازند؟
ـ آقای رئیس‌جمهور! آیا هنگامی که حضرت عالی با تأکید تمام می‌گویید: «همه‌ی اصول و خطوط قرمز نظام» در مذاکرات رعایت شده، «دستاوردهای قطعی این توافق اولیه، به رسمیت شناخته شدن حقوق هسته‌ای ایران است» و نیز «فرزندان انقلابی … توانسته‌اند حقانیت ملت ایران در فعالیت‌های هسته‌ای را در صحنه بین‌المللی اثبات کنند»، به‌راستی انتظار دارید اساتید دانشگاهی بی‌هیچ خوف و نگرانی وارد بحث و بررسی توافقنامه‌ی ژنو شوند؟
ـ آقای رئیس‌جمهور! هنگامی که بسیاری از تشکل‌های دانشجویی به واسطه‌ی جو رسانه‌ای‌ـ‌امنیتی خاصی که در این ماه‌های اخیر سیطره‌یافته جرأت نمی‌کنند پا به میدان گذاشته از انگشت‌شمار اساتید دانشگاهیِ دل به دریای انقلاب زده دعوت به سخنرانی کنند، جنابعالی به‌راستی انتظار دارید اساتید دانشگاهی به بحث و ارزیابی این به زعم حضرتعالی «کار بزرگ بین‌المللی» بپردازند؟
-آقای رییس جمهور آیا صلاح نمی دانید، برای ایجاد همان محیط امن، و ممانعت از تشدید فضای امنیتی رسانه ای هراس انگیز، به دستگاه های ذیربط دولتی بفرمایید، همان آدم های بی‌سواد یا کم سواد را به مردم معرفی کنند و هم مقدار پول هایی را که دریافت کرده اند را و هم از کجا پول گرفته اند!
ـ آقای رئیس‌جمهور! این شعار پسندیده‌ی سنجیده‌ای است که می‌فرمایید «این دولت محیط امن برای دانشگاه می‌پسندد» و «محیط امن، یعنی همه احساس امنیت کنند». اما هنگامی که در‌‌ همان سخنرانی توپ و تشر می‌زنید که «چرا یک عده بی‌سواد که از بخش‌هایی خاص پول می‌گیرند باید حرف بزنند»، آیا به‌راستی انتظار دارید اساتید به آن شعار پسندیده توجه کنند یا از آن سرزنش تند و ناشکیباییِ بسیار نگران‌کننده خوف و هراس به دل گیرند؟
ـ آقای رئیس‌جمهور! این سخن بسیاردرستِ بسیارتکرارشده را حضرتعالی بیان می‌فرمایید که «باید اجازه داد فضای باز سیاسی ایجاد شود». لیکن در‌‌ همان سخنرانی با ترش‌رویی بسیار می‌فرمایید «شما چکاره هستید که خود را متولی همه چیز می‌دانید؟ با یک شعار و چهره و قیافه، آدم متولی می‌شود؟ به چه مناسبت خود را دلسوز‌تر از دیگران می‌دانید؟». آیا به‌راستی بر این باورید که با این تحکم‌ها و توپ و تشر‌ها فضای باز در جامعه و دانشگاه ایجاد می‌شود؟ آیا برای تحقق‌‌ همان فضای باز، درست‌تر نیست به عوض ترشرویی، اجازه بدهیم هر کس از هر صنف و قشر و گروهی می‌خواهد خود را متولی و دلسوز یا دلسوز‌تر بداند، بداند. اما اگر دلسوزی‌هایش را قبول نداریم تحلیل‌هایش را نقد کنیم؟
ـ جناب آقای رئیس‌جمهور! فرموده‌اید «کسانی که در مذاکرات ژنو، مذاکره کردند نیز از دانشگاه‌ها هستند و از اساتید دانشگاه‌های ما به حساب می‌آیند». آیا به‌راستی بر این باورید که در مذاکره با مستکبران سیطره‌طلبِ زورگو باید استاد دانشگاه بود؟ چند تن از نمایندگان سیاسی کشورهای حاضر در مذاکرات ژنو سابقه‌ی استادی دانشگاه داشته‌اند؟ و بالاخره، آیا در مذاکرات با مستکبرانِ قلدرِ زورگو سابقه‌ی استادی دانشگاه لازم است یا ایمان و اعتقاد به روز حساب و کتاب و عقاب، پایبندی راسخ به آرمان‌های انقلاب اسلامی، و حراست از عزت و استقلال جمهوری اسلامی و خون شهدای آن؟
ـ جناب آقای رئیس‌جمهور! فرموده‌اید «در دانشگاه‌ها در کنار پرورش بخش علمی و تحقیق، باید به فکر مسائل اجتماعی و سیاسی هم باشیم…. دانشجویان باید از منافع ملی و بدخواهان داخلی و خارجی نیز باخبر باشند». بفرمایید دولتمردان و نیز مطبوعات هماهنگ و همسو با دولت در این حدوداً شش‌ماهه که از دولت جنابعالی می‌گذرد چه اقداماتی جهت تمهید و ترغیب چنین محیطی در دانشگاه‌ها انجام داده‌اند؟ آیا واقعاً برای حضرتعالی آشکار نیست که لحن شدید و غلیظ سرزنش‌هایتان، بی‌سواد یا کم‌سواد خواندن منتقدانی همچون این بنده‌ی جهول، به عوض تمهید و ترغیب آن محیط و پرورش دانشجویان متعهد به منافع ملی و مصالح انقلاب و محبّ وطن، هم دانشجویان و هم اساتیدشان را یکجا و با یک ضربه به محافظه‌کاری و عزلت‌طلبی و عافیت‌طلبی‌های فرومایه‌ی دنیوی سوق می‌دهد؟ در این صورت، آیا به‌نظر حضرتعالی این قبیل سخنان در جهت پرورش و رشد فرهنگ اجتماعی‌ـ‌سیاسی دانشجویان، و در نتیجه به نفع آرمان‌های انقلاب اسلامی، به‌ویژه استقلال کشور است؟
ـ و بالاخره، جناب آقای رئیس‌جمهور، بسیار بجا و شایسته‌ی سؤال کرده‌اید «چرا در علوم انسانی، حقوق، علوم‌سیاسی، اقتصاد و علوم‌اجتماعی رشد نمی‌کنیم و صاحب‌نظر نیستیم…؟» پاسخ این سؤال را در پژوهش‌های متعددی مورد طرح و بررسی مفصلی قرار داده‌ام. اما در این مقام به همین مقدار باید بسنده کنم که یکی از مهم‌ترین و اصلیترین موانع رشادت و نظریه‌سازی از جانب عالمان حوزه‌های پایه‌ای علوم انسانی و علوم‌ اجتماعی دخالت و اِعمال قدرت صاحبان و رجال سیاسی و حکومتی در عرصه‌ی دانشگاه است. بایسته و ضروری است که حاکمان یاد بگیرند به دانشگاهیان امر و نهی نکنند و آن‌ها را مورد خطاب عتاب و ترعیب قرار ندهند.
ـ در یک کلام، اگر به‌راستی خواهان فضای باز دانشگاهی و شکوفایی اندیشیدن و نظریه‌سازی هستیم تحت هیچ شرایطی با دانشگاهیان سرلشکرانه رفتار نکنیم.
با آرزوی عاقبت بخیری و توفیق خدمت صادقانه
والسلام علی من اتبع الهدی
سعید زیباکلام
 

۶ نظر »

  • محمد علی کشاورز

    # 26 مارس 2014 - 10:17 ق.ظ

    خدا به شما اجر دهد که حرف حق می زنی. اما دریغ که گوش مخاطبان شما ای… چه بگویم!

  • حق گو

    # 25 آگوست 2014 - 7:56 ق.ظ

    لعنت خداوند بر خیانت کنندگان به این ملت باد
    آمین

  • محمد

    # 7 ژانویه 2015 - 3:03 ب.ظ

    با سلام
    شما این حرفها را در زمان دعزیز دل هم میزدید؟

  • مریم احدی

    # 13 فوریه 2015 - 4:52 ب.ظ

    واقعا حرف دل ما رو زدن.
    و ان شالله اقای روحانی با بصیرت تر تصمیم گیری نمایند
    مخصوصا الان که دیدگاه غالب در سیاست بین الملل رئالیستی هسش

  • فرید آزادبخت

    # 28 مارس 2015 - 3:24 ق.ظ

    با سلام و تحیت و سپاس
    جناب آقای دکتر زیبا کلام ، استاد عزیز و ارجمند
    اینجانب صرفا تقاضایی از محضر مبارک دارم که با خلط مفاهیم کلی فلسفی و بیان پیش فرض های شخصی به نقد توافق نامه ژنو ننشینید و حداقل این مرتبه از تقوای پژوهش و اندیشیدن را در نقدهای خود لحاظ کنیدکه تفسیر اصول و قواعد حقوق بین الملل ، مستلزم اشراف به مبانی این حوزه سیاسی – حقوقی و ده ها ضرورت و بایستگی دیگر است و شما که خود را متخصص روش شناسی ، قواعد تفسیر و …. می دانید ، با وسواس و دقت بیشتری حرمت سطح تحلیل و واحد تحلیل را پاس بدارید وگرنه با فلسفه ورزی و کلی گویی های به ظاهر عالمانه – اما در حقیقت عامیانه – آگاهی های ناقص و ناچیز حقوقی بین المللی خود را بر اهل علم آفتابی ننمایید که خداوند حکیم و خلق را ناخوش آید و به ملامت نشستن و به ملالت رفتن در پی دارد . در ادامه نکاتی را از سر شفقت به سمع مبارک فرو می خواند که از استغنای علم و توهم عقل کل بودن دست برداشته و مسائل حقوقی را به اهل آن واگذارید که مقتضای تقوای دانستن در هر ساحتی این است . تحلیل توافق نامه ژنو جنابعالی را خواندم و تاسف خوردم که شخص توانمندی نظیر شما در حوزه معرفت شناسی و روش شناسی چرا به آموخته های اولیه خود و الزامات ناشی از کفایت فهم معرفتی در موضوع مورد نقد پایبند نیست و چون فیلسوفان ، در مباحث صرف حقوقی و تخصصی ورود می کند و با طرح پرسش های سیاسی و کلی گویانه و توتولوژیک برای اسکات خصم و اقناع مخاطبان خود ، چون خطیبان موعظه می کند و با ترجمه سر دستی متن توافق نامه و بی اطلاع از حقایق حقوقی و داده های فرامتنی و اصول و قواعد تفسیر حقوقی ، مستمعان خود را بر سر ذوق می آورد – گرچه از آنها گریه می خواهد – آیا تحلیل حقوقی و حتی سیاسی توافق ژنو ، در قالب موعظه با لوازم معرفتی و ملاحظات علمی مورد وثوق جنابعالی همخوانی دارد که آن جناب برای تشفی خاطر همفکران سیاسی خود تلاش ارزشمند تیم هسته ای کشور رادر دولت یازدهم ، در حد فاجعه و شایسته گریه می خواند ؟؟؟”عاقبت به خیری لوازمی دارد که از آن جمله به تقوای اندیشیدن نیز به قدر تقوای عمل و رفتار بایستی ملتزم بود ؛ وگرنه در این فضا که شما اختیار کرده اید ، همه فیلسوفانه اظهار فضل خواهند نمود که به تبع آن از دانش و دانشمند نشانی نخواهد ماند . در پایان توصیه می کنم به فلسفه وفیلسوفانه اندیشی خود بپردازید و ساحت های علمی را برای اهل علم بگذارید که همه مسائل و تخصص ها محدود به مبادی و مبانی علم نیست و تخصص جنابعالی در این حوزه ها ، به منزله جواز ورود غیر عالمانه و فارغ از تقوای اندیشیدن شما و هیچ کس دیگر نیست . والسلام علیکم

  • رسول

    # 13 ژوئن 2015 - 1:39 ق.ظ

    سلام الله علیکم

    ” قل انما اعظکم بواحدهٍ ان تقوموا لله مثنی و فرادی ”

    صدق الله العلی العظیم

    خدا نگهدار شما باشد.

ارسال نظر