هنگامی که قید منطقی را به آرمانخواهی اضافه می‌کنیم، چه معنای محصّل و مورداتفاقی می‌توان برای آن تصور کرد؟ همه می‌دانیم که منطق چیست و ذیل این مفهوم با مجموعه‌ای از آموزه‌ها در کتاب‌های منطق آشنا شده‌ایم. ولی آیا منظور از آرمانخواهی منطقی این است که گزاره‌های آرمانی ما مطابق اصول منطق صوری شکل گرفته باشد و قیاس‌هایی که با آنها می‌سازیم از لحاظ منطقی به اصطلاح منتج باشند؟ می‌بینید که روشن‌ترین مفهومی که از این قید در ذهن ماست، به طور مضحکی از افاده‌ی منظور ما بازمی‌ماند و آن را به مفهومی دیگر بدل می‌کند؛