جناب آقای ابراهیم رئیسی، رئیس جمهوری اسلامی ایران!
با سلام و آرزوی مزید توفیقات در خدمت به ملت مغبونِ ستمدیدۀ مفلوک ایران.
پریروز (۲۲ فروردین)، جنابعالی در جلسهای با برخی استادان اقتصاد بر عزم دولت سیزدهم برای تحقق اقتصاد اسلامی تاکید کردید.
سوالات و نکاتی با این تاکید شما مطرح میشود:
۱ـ آیا جنابعالی شناختی و یا اطلاعی از اقتصاد اسلامی دارید؟
۲ـ آیا اطلاع دارید که این عرصه دهها سال است مورد بحث و مناقشه میان برخی از اقتصاددانان وطنی است؟
۳ـ آیا اطلاع دارید که همانطور که دربارۀ مقولات مبنایی و مهم حوزۀ اقتصاد غربی هیچ اجماعی میان اقتصاددانان غربی وجود ندارد، در این حوزه هم هیچ اجماعی دربارۀ چیستی و چگونگی اقتصاد اسلامی میان اقتصاددانان ایرانی وجود ندارد؟
۴ـ آیا اطلاع دارید که کلّ و جزء موضوع اقتصاد اسلامی ذیل عرصۀ بزرگی موسوم به ”علم و دین“ قرار دارد که بهنوبۀ خود زیرمجموعۀ عرصۀ پهناوری موسوم به علمشناسی و روششناسی میباشد؟
۵ـ آیا اطلاع دارید که در دانشگاه و حوزه بسیاری از استادانی که حداکثر اطلاعشان از عرصۀ علمشناسی و روششناسی محدود به دو سه چهار واحد درسی شکستهبسته و خواندن نصفه نیمۀ دو سه جلد کتابِ اغلب ترجمهشده به فارسی میشود، دربارۀ نفی یا اثبات علوم اجتماعی اسلامی و به تبع اقتصاد اسلامی اظهار نظرات زیادی میکنند؟
۶ـ اما جناب آقای رئیسی! شما در دولت خود بهدنبال موضعگیری در این باب نباشید. بگذارید عالمان دانشگاهی و حوزوی این موضوع معرفتی را، به لطف خدا، بدون آلایش به مقاصد سیاسی و بعضا اقتصادی/مالی پیگیری کنند.
۷ـ آقای رئیسی! اطلاع دارید عموم مردم بهخاکسیاهنشاندهشده در آن هشت سال ویرانی ریاست جمهوری همکسوت شما، دربارۀ همان شیخی که نه درس حوزوی درستی خوانده و نه درس دانشگاهیاش معلوم و احرازشده، همان حقوقدان شجاع امین کاربلد، امروزه چه قضاوتی دارند؟
۸ـ آقای رئیسی! مهم نیست چه تعداد از مقامات نظام و رجال سیاسی وادادۀ بهشدت غربشیفته، آن شیخ را اسوۀ تدبیر و کیاست و کارآمدی بدانند. مهم اما اینست که از نظر ملت ایران وی آنها را به خاک فقر و فلاکت و مذلّت نشاند.
۹ـ جناب آقای رئیسی! در جریان انتخابات ریاست جهموری اخیر گفتهاید اگر رئیس جمهور شوم ۲۹ خرداد روز پایان فساد و رانت در کشور خواهد بود. همچنین گفتهاید «انگیزۀ من برای حضور در انتخابات حل مشکلات مردم و کاهش درد و رنج و مبارزه با بیعدالتی و فساد است.» این وعدههاست که شما باید شبانه روز به فکر آن باشید نه مقولۀ اقتصاد اسلامی که کار عالمان اصیلِ متفکر دانشگاهی و حوزوی است.
۱۰ـ آقای رئیسی! چشم برهم بگذارید چهار یا هشت سال شما هم به پایان میرسد و قضاوت مردم میماند و کولهباری که تا قیامت و در قیامت باید بهتنهایی پاسخگوی آن باشید. به یمن و برکت حکمرانی غیر جمهوریتی و غیر مردمسالاری فعلی و مجلسی خوار و گوشبفرمان، از پاسخگویی فعلا معاف و مصون هستید. دستکم در خلوت خود، علیالدوام از خود بپرسید برای «کاهش درد و رنج مردم و مبارزه با بیعدالتی و فساد» تاکنون چه کردهام؟
۱۱ـ آقای رئیسی! حدود تیرماه در کسوت رئیس جمهور منتخب، کارگروهی برای مبارزه با فساد به ریاست خود تشکیل دادید. امکان دارد در نشستی خبری با حضور نمایندگان غیردستچینشدۀ رسانهها، گزارش مفصّلی از اقدامات ملموس آن کارگروه را به ملّت ایران ارائه کنید؟
۱۲ـ جناب آقای رئیسی! آیا صلاح نمیدانید برای برداشتن تنها یک گام برای مبارزه با بیعدالتی و فساد، غارت عظیمی را که بنام خصوصیسازی در آن هشت سال دروغگویی و غارت انجام گرفت مورد بررسی شفاف و علنی برای عموم مردم قرار دهید؟
۱۳ـ آقای رئیس جمهور! آیا شما نمیدانید که هر نهاد عمومی که بر دوش بودجۀ بیتالمال سوار است، همچون بنیاد مستضعفان، ستاد اجرایی فرمان امام، سازمان اوقاف، بنیاد ۱۵ خرداد، تولیت آستان قدس رضوی، تولیت آستان حضرت معصومه(س)، و تولیت آستان شاه چراغ، چنانچه مورد نظارت و حسابرسی عمومی قرار نداشته باشد لاجرم دچار فساد و رانتخواری میشود؟ از خود نمیپرسید در این سالهای سال، بودجۀ این قبیل نهادهای عریض و طویل از کجا میآید و چه نظارتی بر دخل و خرج آنها وجود دارد؟ و آیا من، بهعنوان رئیس جمهور و امین مال مردم، نباید به این بیدر و پیکری ظالمانه پایان بدهم؟
۱۴ـ آقای رئیس جمهور! آیا آنقدر استقلال و دوراندیشی و آخرتاندیشی در قلب خود مییابید که این قبیل نهادهای مجهولالدّخل و مجهولالخرج را وارد عرصۀ حسابرسی عمومی کنید؟ یاعلی!
”اعملوا ماشئتم، انه بما تعملون بصیر“(فصّلت: ۴۰)
(بکنید هرچه میخواهید که الله بدانچه میکنید بصیر است)
سعید زیباکلام
سحر دهم ماه شریف کریم پرفضیلت (۲۳/۱/۱۴۰۱)