اندیشه کنیم ما از میهندوستان غیورمان در 16 آذر 1332 که آن گونه برای استقلال و عزّت ایران جانفشانی کردند چگونه به این نوع از میهندوستان غیوری رسیدهایم که هماهنگ و منظم در حال تدارک سیطرۀ ذلتبار ضداستقلالی و ضدآزادی و ضدجمهوریتی و ضددموکراتیک آمریکاییان در دورۀ رژیم کودتا هستند.
ای وطنم! چه خونهایی که برای برقراری عدالت، استقلال، و حاکمیت ملّی تو و آزادی هموطنانم بر زمین ریخته شده، و چه خیانتهایی که بهنام آزادی و توسعه و پیشرفت تو در خفا و علن انجام میشود
آیا وزارت کشور و نیز دادستانی صلاح نمیدانند با توجه به فضای ملتهب جاری و جو کماعتمادی یا بیاعتمادی مطلق کنونی به بسیاری از نهادهای نظام، کارگروه مدنظر را با افزودن تنی چند از استادان دانشگاه، حقوقدانان و فعّالان سیاسی معتمد و خوشنام تشکیل دهند تا گزارش نهایی ماجرا اقناعکنندگی و اعتبار لازم را حاصل کند؟
ناگزیرم آشکارا بگویم که رژیم آمریکا با فرهنگ ما، حکمرانی ما، عرصۀ سیاستورزی ما، استقلال و حاکمیت ملّی ما، آری! با دموکراسی در ایران ــ به هر مقدار که باشد ــ مشکلات عدیدۀ بنیانی دارد. اما باید اعتراف کنم که رویۀ بسیاری از فعالان رسانهای و سیاسی ما، هم مدعیان اصلاحطلبی و هم مدعیان اصولگرایی، آب به آسیاب مطامع و نقشههای آمریکا و همدستانش میریزند: اصلاحطلبان، به نحوی و اصولگرایان، به نحوی دیگر!
از نحوۀ گزارش آقای باقری کنی متحیّرم که از عبارات فوقالعاده گشاد و بینهایت انعطافپذیری چون ”کارهای لازم“، ”هر آنچه لازم است“، و ”تصویب کنند“ استفاده کرده است.”کارهای لازم“، یعنی مشخصا چه کارهایی؟ و ”هر آنچه لازم است“، باید مشخص شود دقیقا چی لازمست. و ”تصویب کنند“، یعنی دقیقا در کدام نهاد قانونی آمریکا و مشخصا چکاری شود که تصویبِ مدّ نظر تحقّق پیدا کند؟
آیا برای شورایعالی امنیت ملی روشن نیست که بدون تایید و تصویب کنگرۀ آمریکا، نهال برجامی که از سوی تندروهای آمریکادوست حلّال همۀ مشکلات و معضلات ایران نمایانده شده هنوز شاخ و برگی نداده، واشنگتن آن را از ریشه درمیآورد؟
جناب آقای رئیسی! با وجود این روند پرشتاب فقر و استضعاف و غارت فرض میکنیم که این گشت ارشاد مدیران شما بشدت و جدّیت در این یکسال گذشته فعّال بوده و ثمرات چشمگیر و مهمّی در خشکاندن ریشههای فساد هم داشته است. سوال اینک اینست که چرا ما جمهور مردم، ما ولینعمتان، باید از این فعالیتهای مهم و موثّر بیاطلاع باشیم؟
یعنی، واقعا ایران اینقدر بدبخت و ذلیل شده که از حالا تعهد میکند میزان غنیسازی در آیندهای نامعلوم را باید با اجازه و موافقت آمریکا انجام دهد؟ امکان دارد آقای باقری تاثیر بسیار این اتفاق را بدانگونه که خود فهم کردهاند برای مخاطبان خود توضیح بدهند؟
