یادمان باشد اگر اکثریت مردم از جریان خشم و خروش و خشونت جاری حمایت نمیکنند، از آن روست که این جریان را هم فاقد رهبریتی وجیهالملّه و شناختهشده میداند و هم از آن خشونتها بسیار گریزان است و هم از حامیان و مدافعان اروپاییـآمریکایی آن بشدت بیمناک و مشکوک هستند.
اندیشه کنیم ما از میهندوستان غیورمان در 16 آذر 1332 که آن گونه برای استقلال و عزّت ایران جانفشانی کردند چگونه به این نوع از میهندوستان غیوری رسیدهایم که هماهنگ و منظم در حال تدارک سیطرۀ ذلتبار ضداستقلالی و ضدآزادی و ضدجمهوریتی و ضددموکراتیک آمریکاییان در دورۀ رژیم کودتا هستند.
متحیّرم که چگونه نظام از یک طرف مجدّانه تلاش میکند راه ورود و سیطرۀ سختافزارانۀ سیاسی و نظامی افرنگیان حیلهگر سفّاک را حتیالامکان مسدود کند اما راه ورود و سیطرۀ همانها را با سیاستهای ویرانگر آشکار خود در عرصۀ داخلی هر چه بیشتر میگشاید!
جناب آقای رئیسی! آیا شما بواقع به آنچه گفتهاید باور دارید و یا محض آرامکردن فضای بسیار ملتهب و فورانی موجود اظهار کردهاید؟ در هر صورت، آیا به ذهنتان خطور نکرد که با ارزشخواندن قانون ”حجاب اجباری“ و قانون ”گشت ارشاد“، امکان دارد چنانچه حاقّ منظور شما را معترضان بدرستی دریابند نارضایتی و خشمشان حتی شعلهورتر هم شود؟
جناب آقای رئیسی! برای شما حقیقتا روشن نیست که اصل 27 قانون اساسی دربارۀ تظاهرات و تجمعات سیاسی و صنفی اعتراضی است و هیچ ربطی به طرح و بحث و تضارب آراء و اندیشهها ندارد که بتواند در چارچوب کرسیهای آزاداندیشی قرار گیرد؟
آیا مقامات عالیه فکری هم برای این مجموعه از خسارات و هزینههای مالی و جانی کردهاند؟ آیا هزینههای حیثیتی و سیاسی این شیوۀ حکمرانی و فورانها و شورشهای متعاقب آن را محاسبه کردهاند؟ و آیا مقامات عالیه ارزیابیای از فرجام این روند از حکمرانی دارند؟
ناگزیرم آشکارا بگویم که رژیم آمریکا با فرهنگ ما، حکمرانی ما، عرصۀ سیاستورزی ما، استقلال و حاکمیت ملّی ما، آری! با دموکراسی در ایران ــ به هر مقدار که باشد ــ مشکلات عدیدۀ بنیانی دارد. اما باید اعتراف کنم که رویۀ بسیاری از فعالان رسانهای و سیاسی ما، هم مدعیان اصلاحطلبی و هم مدعیان اصولگرایی، آب به آسیاب مطامع و نقشههای آمریکا و همدستانش میریزند: اصلاحطلبان، به نحوی و اصولگرایان، به نحوی دیگر!
از نحوۀ گزارش آقای باقری کنی متحیّرم که از عبارات فوقالعاده گشاد و بینهایت انعطافپذیری چون ”کارهای لازم“، ”هر آنچه لازم است“، و ”تصویب کنند“ استفاده کرده است.”کارهای لازم“، یعنی مشخصا چه کارهایی؟ و ”هر آنچه لازم است“، باید مشخص شود دقیقا چی لازمست. و ”تصویب کنند“، یعنی دقیقا در کدام نهاد قانونی آمریکا و مشخصا چکاری شود که تصویبِ مدّ نظر تحقّق پیدا کند؟
