جناب آقای غلامحسین محسنی اژهای، رئیس محترم قوه قضائیه. با سلام و آرزوی خدمت و عاقبت بخیری. باستحضار میرساند اینجانب با دیدن فیلم دردناک و رسواکننده ادعاهای رئیس سابق قوه قضائیه درباره رفتار با زندانیان، یاد ماجرای آقای منصور نظری، آن جوانمرد سوتزنِ فداکار، افتادم که جان و مالش را بخاطر جمعآوری شواهد و مدارک […]
جناب آقای رئیسی! یادتان باشد که عموم نهادهای نظام تا خرخره در فساد اقتصادی/مالی و یا سیاسی و یا هر دو غرقاند و کثیری از مقامات ظاهرالصّلاح شبانهروز درحال برنامهریزی برای چپاول بیتالمالاند و ملت هم به خاک سیاه نشسته و البته مقامات هم یا با طمأنینه به روی خود نمیآورند و یا این میزان از مفاسد و افساد را بسیار کوچک و کماهمیت مینمایانند. امروزهروز، با پایینترین میزان مشارکت مردم در انتخابات ریاست جمهوری اخیر، باید برای شما و سایر مقامات عالی و عالیتر اظهرمنالشمس شده باشد که میزان مقبولیت و پایگاه مردمی نظام در چه وضعی است و به سرعت روی به کدام سو دارد.
حضرت آقا! این حقیر سالهای سال ناظر جنبشهای اجتماعیـسیاسی برخی ممالک و نیز میهن عزیز بودهام. مشارکت مردم در انتخابات با وعدههای شیرین نامزدها و وعیدهای گونهگون شرعی و امنیتی سایر مقامات، اما قلوبی سرشار از نارضایتی و عسرت و ذلّت، ارزنی بر اقتدار مردمی، و استواری و اقتدار نظام نمیافزاید. نیز، قدرت نظامی و انتظامی و امنیتی داخلی در هنگامهای غیرقابل پیشبینی اما البته محتوم همچون گوله برفی متلاشی و آب خواهد شد.
جناب آقای رئیسی! حقیر از کم و کیف پرونده و محاکمه نامبرده هیچ اطلاعی ندارم و لذا هیچ قضاوتی هم در این باب نمیکنم. اما برای حذر از خدشه نابجا به اعتبار و حیثیت مسئولان و قضات و رویههای دستگاه قضا، صلاح نمیدانید دستور بدهید ماجرای نحوه محاکمه و محکومیت این کارگر یکبار مورد بازنگری افراد ذیصلاح قرار گیرد، شاید حقی از وی تضییع شده باشد؟
اگر فرض کنیم که میدانند، با این وضعیت ناگوار مواجه میشویم که برخی از اصول قانون اساسی در این چهل و اندی سال کم یا بیش مورد بی اعتنایی و یا نقض بسیاری از مقامات نظام قرار گرفته است. موردی که بسهولت و بسرعت به ذهن خطور میکند آموزش رایگان برای هر سه مقطع تحصیلی در سراسر کشور است. ملاحظه میکنید حقالناسدانستن نظارت شورای نگهبان چه تبعات ناگواری دارد و چگونه بسیاری از مقامات نظام را دچار تضییع حقالناس میکند؟
رهبر ارجمند نظام! آیا تصور نمیکنید بعوض امیدبخش حرفزدن، لازمست امیدبخشی در سیاستهای رجال نظام عملا تحقق پیدا کند؟ بنظر حضرتعالی تا کی میتوان با حرف و حدیث، حمایت مردمی را برای نظام تدارک و جلب کرد؟بنظر حقیر، نظام مدتهای مدیدی است که از سرمایه اصلی میخورد، سرمایهای که بسرعت در حال اتمام است.
اهالی مظلوم و محاصرهشده وصال! اینک که هیچ نهاد حکومتی حتی پا پیش نگذاشته تا دستکم بیدادِ بر شما را بشنود و سپس آن را فقط انتشار دهد، بر شماست که با سایر مظلومان و همدردان، بویژه اهالی محروم و محاصرهشده ده ونک و سایر صنوف محروم، اتحاد کنید و تا میتوانید در اقدامات اعتراضی خود همگامی و همکاری کنید.
رهبر بزرگوار! تا کی و تا کجا باید ملّت ایران و آرمانهای انقلاب فدای حفظ دولتی شود که کمترین، آری کمترین، تعهدی به آن آرمانها و به ایران عزتمند قدرتمند مستقل ندارد و مدام درپی درانداختن شید و شگردی است برای حفظ و تحکیم قدرت خود و به قیمت منافع و عزّت ملّی؟
