آیا مقامات عالیه فکری هم برای این مجموعه از خسارات و هزینه‌های مالی و جانی کرده‌اند؟ آیا هزینه‌های حیثیتی و سیاسی این شیوۀ حکمرانی و فوران‌ها و شورش‌های متعاقب آن را محاسبه کرده‌اند؟ و آیا مقامات عالیه ارزیابی‌ای از فرجام این روند از حکمرانی دارند؟
آیا وزارت کشور و نیز دادستانی صلاح نمی‌دانند با توجه به فضای ملتهب جاری و جو کم‌اعتمادی یا بی‌اعتمادی مطلق کنونی به بسیاری از نهادهای نظام، کارگروه مدنظر را با افزودن تنی چند از استادان دانشگاه، حقوق‌دانان و فعّالان سیاسی معتمد و خوشنام تشکیل دهند تا گزارش نهایی ماجرا اقناع‌کنندگی و اعتبار لازم را حاصل کند؟
ناگزیرم آشکارا بگویم که رژیم آمریکا با فرهنگ ما، حکمرانی ما، عرصۀ سیاست‌ورزی ما، استقلال و حاکمیت ملّی ما، آری! با دموکراسی در ایران ــ به هر مقدار که باشد ــ مشکلات عدیدۀ بنیانی دارد. اما باید اعتراف کنم که رویۀ بسیاری از فعالان رسانه‌ای و سیاسی ما، هم مدعیان اصلاح‌طلبی و هم مدعیان اصول‌گرایی، آب به آسیاب مطامع و نقشه‌های آمریکا و هم‌دستانش می‌ریزند: اصلاح‌طلبان، به نحوی و اصول‌گرایان، به نحوی دیگر!
آیا برای شورایعالی امنیت ملی روشن نیست که بدون تایید و تصویب کنگرۀ آمریکا، نهال برجامی که از سوی تندروهای آمریکادوست حلّال همۀ مشکلات و معضلات ایران نمایانده شده هنوز شاخ و برگی نداده، واشنگتن آن را از ریشه درمی‌آورد؟
جناب آقای رئیسی! با وجود این روند پرشتاب فقر و استضعاف و غارت فرض می‌کنیم که این گشت ارشاد مدیران شما بشدت و جدّیت در این یکسال گذشته فعّال بوده و ثمرات چشمگیر و مهمّی در خشکاندن ریشه‌های فساد هم داشته است. سوال اینک اینست که چرا ما جمهور مردم، ما ولینعمتان، باید از این فعالیت‌های مهم و موثّر بی‌اطلاع باشیم؟
یعنی، واقعا ایران اینقدر بدبخت و ذلیل شده که از حالا تعهد می‌کند میزان غنی‌سازی در آینده‌ای نامعلوم را باید با اجازه و موافقت آمریکا انجام دهد؟ امکان دارد آقای باقری تاثیر بسیار این اتفاق را بدانگونه که خود فهم کرده‌اند برای مخاطبان خود توضیح بدهند؟
بنظرم یکی از مهم‌ترین عوامل تضعیف خانۀ ملّت و، در نتیجه، خود ملّت و نقش جمهور مردم در حکمرانی، ایجاد شوراهای عالی در حوزه‌های مختلف بسیاری است که تدریجا از سال 1359 آغاز گشت.
بسیاری از کسانی‌که به ولایت فقیه، شورای نگهبان، مجمع مصلحت نظام، و بسیاری از نهادهای فعلی دیگر نقد و یا احیانا اعتراضات اصولی دارند چنانچه افراد محبوبشان سر از آن مناصب درآورند اعتراض و انتقاداتشان اگر نه کاملا دستکم عمدتا مرتفع می‌شود.
