آرشیو مطالب : دسته: یادداشت‌ها

تعداد مطالب این دسته 65 عدد می باشد
پیشنهاد سیاستی دربارهٔ مذاکرات هسته‌ای
۱۴۰۱-۰۴-۱۳

پیش‌فرض مشترک و قطعیِ میان جمیع سیاست‌مداران و سیاست‌گذاران آمریکایی و اسرائیلی و نقطهٔ عزیمت تمام تحلیل‌هایشان اینست که ایران عزم بر تولید و تهیۀ سلاح هسته‌ای دارد.

نوع حکمرانی ما! (۲)
۱۴۰۱-۰۴-۰۹

حکمرانی ما نه جمهوریتی و نه مردمسالارانه و نه تلفیق و امتزاجی از این دو. که بیش از هر چیزی ”حکمرانی حاج آقایی“ است، با پوششی نخ‌نما از مردمسالاری، و جمهوریتی غیر قابل رویت.

نوع حکمرانی ما!
۱۴۰۱-۰۴-۰۷

هموطنان فریب‌خوردۀ ستمدیده‌ام! ما تا کی می‌خواهیم به رویه‌های دیرینۀ خود ادامه دهیم و در عین‌حال انتظار داشته باشیم که مقامات و مسئولان بیکباره توبه کنند و تغییر رویه دهند؟

سرکوب سرزنش‌کنندگان و معترضان
۱۴۰۱-۰۳-۲۶

روشن نیست که هر اقدامی از سوی هر مقامی که به انفعال و بله‌قربان‌گویی مجلس منجر شود نظارت باواسطۀ ‌مردم بر رفتار مقامات را بشدت ضعیف خواهد کرد؟

”خسن و خسین هر سه خواهران …“
۱۴۰۱-۰۱-۲۹

بسیاری از فعالان رسانه‌ای غیردانشگاهی و بعضا دانشگاهی فرش‌های قرمزی برای بازگشت پیروزمندانه سلطه مجدد آمریکا بر مقدرات کشور پهن کرده‌اند. حقد و کین و رقابت بر سر قدرت چه شرفها و چه غیرتها و چه عزتها را سوزانده، افکار عمومی را برای فداکردن استقلال و اقتدار و تمامیت وطن به پای جهانخواران خونریز غارتگر هر چه بیشتر آماده می‌کند.

ضرورت تجدید نظر در مفهوم امید
۱۴۰۱-۰۱-۲۰

آیا به صرف اینکه علی‌الدوام اقدامات کم و بسیار کم و بعضا مناسب سالهای گذشته را بازگو کنیم مردم مصیبتها و رنج و عسرت گذران زندگی یومیۀ خود و نیز انبوهی از وعده‌های دروغ یا تحقق‌نیافتۀ مقامات را فراموش می‌کنند و به زندگی امیدوار میشوند؟

نظام تحریم‌ها و کاسبان سیاسی و اقتصادی
۱۴۰۱-۰۱-۱۵

آیا مقامات اعلای نظام تردیدی دارند که در صورت پالایش بنیانی نظام از مفسدان و غارتگران ظاهرالصّلاح و تبعیض‌های وطن‌سوز، و توزیع هر چه عادلانه و برابرانه ثروت ملّی، ملّت غیور ایران با تمام وجود پای عزّت و استقلال و حاکمیت ملّی ایران خواهد ایستاد؟

لفظ ”جمهوری اسلامی“
۱۴۰۱-۰۱-۱۳

آیا واژه اسلامی، دموکراتیک، جمهوری، فدرال، سوسیال، خلق، و ترکیبی از اینها، صرفنظر از رفتار و عادات و سنن و آمال و امیال و آرمان‌هاي رجال و نخبگان آن جوامع، رویه‌ها و سیاست‌هایی را به اعتبار صرف حضور لفظ خود بر آن رجال و نخبگان تحمیل و تنفیذ و دخیل می‌کند؟